• ارسال به دوستان
  • چاپ
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
پربیننده ترین
1396/6/20 دوشنبه
و تنها خدا می‌داند ...

که چه بر روزگار این مردم آوردند و چه‌ها گذشت بر احوال مردان و زنانی که حرفشان عدالت بود و آزادی ...
مگر چه گفتند، آیا غیر از این بود که کاپیتولاسیون و حق توحش را در شان ملتی بزرگ نمی‌دانستند؟؟! جز این بود که آمریکازاده‌ای به‌ نام پهلویِ پسر را گوشزد کردند که حرمت ایران و ایرانی را نگه دارد.
خدا از سر آنهایی نخواهد گذشت که گلوی آزاداندیشان را فشردند و پنجه خفقان را روز به روز بر حلقوم آن‌ها تنگ‌تر و تنگ‌تر کردند.
آقای امیدزاده عزیز؛ شعر سراسر منطق و احساس شما رسید، خوب و شُسته رفته. ذائقه شما را پسندیدیم و به دست ذوق خوانندگان می‌سپاریم. با درود و دعا در حق شما.
باز هم منتظر اشعار شما و همه‌ی شاعران عزیز هستیم.


اینجا در و دیوار ماتم‌خیز بودند                                       گل‌ها همه در سلطه‌ی پاییز بودند
سلول در سلولِ این دژ، راویانی                                    از ظلم‌های وارثِ چنگیز بودند
آزادگانِ در قفس افتاده خسته                                      خونین‌تنان، بر نرده‌ها آویز بودند
تندیس‌هایی از بزرگان هست اینجا                                که در حصار دشمنِ ناچیز بودند
روی سر آزادمردان، صبح تا شب                                   جلادها با روسیاهی نیز بودند
اینجا تمام شیرها زنجیره‌ای از                                       تهران و کاشان و قم و تبریز بودند
تنها برای پهلوی‌ها ننگ مانده‌ست                                 احرار زیرِ دشنه‌ی خونریز بودند

  نام نظر    
   
  پست الكترونيك  
   
  وب سایت  
   
     
 
امتیاز دهی
 
 

نظرات
نام نظر    
 
پست الكترونيك    
 
وب سایت