|
|
|
|
| نام و نام خانوادگی: |
جعفرقلی صدری |
| سابقه اداري و تشكيلاتي: |
|
| دورهها: |
|
| توضیحات: |
جعفر قلي صدري فرزند فرجاله در سال 1290 هجري شمسي در اصفهان به دنيا آمد. او فارغالتحصيل دانشگاه جنگ و مسلط به زبانهاي انگليسي و فرانسه بود. از سال 1336 تا 1343 فرماندهي منطقه نفت خانه مرزي عراق را بر عهده داشت و در مهرماه سال 1343 به درجه سرلشكري رسيده و به ژنرال آجوداني شاه منتقل شد. او كه عضو لژ بزرگ فراماسونري ايران بود و در دوران خدمتش به رژيم پهلوي، نشانهاي لياقت درجه 1 و 2 و 3 و همچنين نشانهاي افتخار 1 و 2 و 3 و نشان رستاخيز، آذرآبادگان و پاس را دريافت نمود.
از سال 1349 تا 1351 به مدت دو سال رياست شهرباني را به عهده داشت در چهارم بهمن ماه 1350 توسط شاه همزمان به رياست كميته مشترك ضد خرابكاري ساواك و شهرباني منصوب شد. بر اثر اختلافات شديدش با پرويز ثابتي رئيس ستاد كميته مشترك كه از ساواك بود، در ارديبهشت 1352 از سمت رياست كميته مشترك بركنار گرديد. وي در اول آذر 1352 پس از سي و هشت سال خدمت به رژيم بازنشسته شد و پس از آن با موافقت شاه يك شركت حمل و نقل را با مشاركت يكي از كمپانيهاي بزرگ تأسيس نمود. (پرونده شخصي، سند شماره 47)
در آبان ماه سال 1357 رژيم شاه براي فرونشاندن خشم انقلابي مردم و منحرف كردن مبارزات آنان، در يك اقدام نمايشي، وي را به همراه سيزده نفر ديگر از مهرههاي رژيم، از جمله نصيري كه در نزد افكار عمومي به چهرههايي منفورتر از بقيه تبديل شده بودند، توسط ارتشبد اويسي فرماندار نظامي تهران دستگير و روانه زندان نمود. او تا پيروزي انقلاب اسلامي در زندان بود.و پس از آن توسط دادگاه انقلاب اسلامي محاكمه شد و در يكي از جلسات به همراه دو تن ديگر از عوامل رژيم سابق سرگرد ناصر قوامي (معاون كلانتري 13 تهران (بازار)، سروان ژيانپناه، يكي از مديران زندان قصر – ]مدير[ بند سياسي – و معاون سرهنگ زماني) محاكمه گرديدند. |
|
|
|
 |
 جستجو |
|
|
|
|
|
|
|
| لینک
به سایر موزهها |
|
|
|
|